Diocesaan Zendingsfeest Bisdom Brugge

TORHOUT (RKnieuws.net) — 24 missionarissen en ontwikkelingswerkers, klaar om te vertrekken naar de verscheidene kontinenten, woonden de 42ste editie van het diocesaan zendingsfeest van het bisdom Brugge bij in de kapel van het diocesaan centrum Groenhove te Torhout. In deze eucharistieviering ging mgr. Jozef De Kesel, bisschop van Brugge, voor in concelebratie met de aanwezige priester-missionarissen. ‘Samen inzetten op de toekomst’ is de slogan van de Missio-campagne dit najaar. Deze zin was tevens het thema van de viering op het diocesaan zendingsfeest. Missionarissen zetten zich ook vandaag nog altijd in voor de toekomst van de gemeenschappen waar ze tewerkgesteld zijn en waar ze aan verkondiging doen. Van de 24 gasten waren er 20 missionarissen, 3 zusters en 1 lekenhelpster. De vertrekkende missionarissen en ontwikkelingswerkers ontvingen als zendingskruisje een door de bisschop gezegende replica van het originele Missio-kruis dat verwijst naar de verscheidene kontinenten. Ze zijn straks weer wereldwijd werkzaam, van Brazilië en Guatemala over Congo, Kameroen, Rwanda, Tanzania en Zuid-Afrika tot de Filipijnen, Taiwan en Indonesië. Ook kapucijn Frans Labeeuw was aanwezig. Na 43 jaar missiewerk in Pakistan keert hij definitief terug. De missieverantwoordelijke van het bisdom Kayanga uit Tanzania, Father Muhesi David Livingstone, woonde eveneens het zendingsfeest van het bisdom Brugge bij. In zijn homilie verwees bisschop Jozef De Kesel naar de evangelielezing die leert dat het nooit vanzelfsprekend is een leerling van Jezus te zijn, in andere kontinenten niet maar ook hier niet. “Het is niet onze roeping de wereld waarin we leven te veroordelen. Dat is het gevaar van ieder fundamentalisme. We zijn niet geroepen om te oordelen maar om te redden. We moeten de cultuur die ons gegeven is, eerbiedigen. Het is daarin dat we het evangelie moeten verkondigen. Maar dat wil niet zeggen dat het altijd in de meest comfortabele omstandigheden kan gebeuren. Onbegrip en tegenkanting zullen er altijd zijn. Toch is en blijft het onze roeping om te laten zien hoe het evangelie, de boodschap van Gods menslievendheid, bron van solidariteit en ware menselijkheid is”, benadrukte de bisschop van Brugge. Op dit diocesaan zendingsfeest drukten 240 aanwezigen hen een oprechte dank uit voor hun inzet voor de kleine mens. Allen baden “voor de missionarissen die door de eeuwen heen zijn opgestaan om naar het woord van de Heer het goede nieuws te verkondigen en er ook zelf van te getuigen. Om Gods zegen over al hun inzet en gebed.” Ook was er een voorbede “voor allen die zich inzetten voor de missiewerking of zich betrokken weten bij de wereldwijde missionaire dimensie van de kerk. Moge door hun aanwezigheid die kerkgemeenschap verder toenemen in geloof en onderlinge broederschap.” Gepubliceerd op zaterdag 24 augustus 2013 00:03 | Geschreven door Redactie Rorate |  | 

Verse vis in Brazilië

Een  tiental jongeren zijn in Mundo Novo op bezoek geweest in het kader van de Wereldjongerendagen. Ik ben heel dankbaar dat we hen hebben mogen onthalen. Bedankt Niels, Joachim, Inge, Emmely, Joke, Flo, Anaïck, Maité, Laura en Lotte. Het bezoek was veel te kort maar zeer intens, ook voor onze jongeren met handicap. Abraço de Mundo Novo. Shalom!

Een echte aanrader is trouwens de blog “versevis” van jongeren die nu in Rio zijn voor de Wereldjongerendagen: http://www.versevis.be

Brazilië staat in rep en roer

Beste vrienden, gans Brazilïe staat op dit moment in rep en roer. In alle grote steden zijn er massale manifestaties tegen de corruptie en de incompetentie van alle segmenten van de samenleving. Wat begon als een simpel studentenprotest tegen de hoge tarieven van het openbaar vervoer heeft zich uitgebreid tot een nationaal protest tegen de regering en alle politieke mandatarissen. Het is een ware volksopstand geworden van alle leeftijden en ... zie verder Brazilië actueel.

Viviane en Gilmar

Reportage Omer Roels - 23 januari 2013 (vervolg)

Het was al na vijf uur in de namiddag, toen Frans en ik in Tapiramuta afscheid namen van Avani en de kinderen. ’s Zomers is het hier om halfzeven donker, en tot Mundo Novo is het ongeveer drie kwartier rijden. Er bleef dus nog even de tijd om een kort bezoekje te brengen aan Viviane en Gilmar.

Maar eerst is het nu nodig om beide ‘hoofdrolspelers’ van dit verhaaltje kort voor te stellen. Viviane en Gilmar zijn beiden doof en hebben vijf jaren de lessen LIBRAS gevolgd in het centrum van PODES in Tapiramuta. De ‘lessen LIBRAS volgen’ is eigenlijk een grove onderschatting van wat de professoras van PODES aan de leerlingen bijbrengen. LIBRAS is enkel de ‘taal’ die aangeleerd wordt, maar er gebeurt veel meer dan een taal leren. Want je ‘spreekt’, of het nu met ‘woorden’ is, dan wel met gebaren, altijd over iets. En zo kan je een taal aanleren door de meest banale teksten te lezen, of je kan van de ‘taallessen’ gebruik maken om tegelijkertijd allerlei sociale en andere vaardigheden bij te brengen, waardoor de leerlingen nadien gemakkelijker kunnen deelnemen aan het dagelijkse leven en dus beter in staat zijn om op zelfstandige wijze een toekomst uit te bouwen. PODES werkt op die laatste manier: doorheen het aanleren van een taal, wordt ...